Energielinie. Erfgoed in transitie

Dit boek bundelt de resultaten van ontwerpend onderzoek naar de inpassing van hernieuwbare energie in het werelderfgoed de Stelling van Amsterdam en het potentiële werelderfgoed de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Eén van de uitgangspunten voor dit onderzoek is dat erfgoed zich niet onttrekt aan de ruimtelijke veranderingen die de transitie van fossiele naar hernieuwbare energiebronnen met zich meebrengt. Deze transformatie wordt juist gezien als een kans om het erfgoed te behouden en te versterken. Juist door dit onderzoek te doen binnen werelderfgoed wordt getoond hoe ook elders in Nederland erfgoed en energie elkaar op een zinvolle manier kunnen versterken.

Grondwaterpeil verhogen

Duurzame energiewinning kan erfgoed versterken. Door gerichte toepassing van hernieuwbare energie op specifieke plekken kan het grotendeels aan het oog onttrokken militaire erfgoed beter beleefbaar worden. Bijvoorbeeld door het grondwaterpeil te verhogen en te combineren met biomassateelt. Zo wordt het natte karakter van delen van het inundatiegebied weer zichtbaar. Of door het zelfvoorzienende karakter van de forten te benadrukken met het in de directe omgeving opwekken van de eigen energiebehoefte. In dit boek wordt, middels een aantal prikkelende voorbeelduitwerkingen, de discussie over wat wel en niet wenselijk is aangescherpt.

Voor wie

Dit boek is voor ruimtelijk ontwerpers, beleidsmakers en erfgoedprofessionals die zich bezighouden met de inpassing van energietransitie in het cultuurlandschap.

Colofon

Projectteam: H+N+S Landschapsarchitecten, Ro&Ad Architecten, Volharding Breda
Opdrachtgevers: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Provincie Noord-Holland
© H+N+S Landschapsarchitecten, 2017

Taal

Nederlands

Delen: