Richtlijnen tuinhistorisch onderzoek: voor waardestellingen van groen erfgoed
Vakgebied: 
Mediatype: 

Deze richtlijnen geven aanbevelingen voor het waarderen van groen erfgoed. De gids laat zien waar een onderzoeksplan aan moet voldoen en geeft aansprekende voorbeelden en concrete tips.

Door tuinhistorisch onderzoek te doen, komen we meer te weten over de context waarin historische tuinen en terreinen zijn ontstaan. Hierdoor is het mogelijk om deze terreinen op waarde te schatten en kunnen waardevolle terreinen beter worden beschermd. De wetenschappelijke discussie en methodologie richten zich sterk op onderhoud, conservering, restauratie en reconstructie, maar bieden nauwelijks handvatten voor de fase die eraan voorafgaat: het waarderen van groen erfgoed. Deze publicatie voorziet in deze lacune.

Rijkdom

De tuinkunst in ons land kent een boeiend verleden. Zo kwam de rijkdom van de gouden eeuw tot uitdrukking in een uitgebreid stelsel van landgoederen en buitenplaatsen. Andere waardevolle groengebieden zijn particuliere lusthoven, vestingwerken, boerenerven, parken en begraafplaatsen. Veel van deze rijkdom is helaas verloren gegaan, want het onderhouden van tuinen is kostbaar en arbeidsintensief. Gelukkig valt er nog steeds te genieten van menige oude tuin en park, mede dankzij de inspanningen in de afgelopen decennia voor het behoud en renovatie van historische tuinen en terreinen.

Voor wie

Deze gids is voor eigenaren/beheerders van een cultuurhistorisch waardevolle tuinen, de tuin- en landschapsarchitecten, onderzoekers en toetsers die veranderingen in een aanleg beoordelen en/of daarvoor vergunning verlenen.

Colofon

Tekst: Leo Hendriks en Ronald van Immerseel
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2012

Delen: