Ruimte voor energie en erfgoed

Deze publicatie laat zien hoe het cultuurlandschap ingezet kan worden bij windenergie, zonne-energie en bio-energie projecten.

Er staan onder meer uitgangspunten om keuzes te maken en ontwerpstrategieën om cultuurhistorie in het landschap in te passen en bevat tevens een tijdlijn die laat zien dat energietransitie van alle tijden is.

Energietransitie

In 2023 moet volgens het Rijk 16% van de Nederlandse energiebehoefte uit duurzame energie bestaan. In 2050 dient zelfs de totale energiebehoefte duurzaam te worden ingevuld. Deze verduurzaming heeft grote gevolgen voor de ruimtelijke inrichting van Nederland. In tegenstelling tot traditionele fossiele vormen zoals olie, gas en kolen, drukt de nieuwe generatie energietechnieken een duidelijk zichtbaar stempel op het landschap. Uit de vele discussies over het al dan niet horizonvervuilende karakter van windturbines blijkt dat deze ontwikkeling bewoners en andere betrokkenen niet onberoerd laat. Toch is er niets nieuws onder de zon. De behoefte aan energie drijft mensen al eeuwenlang om hun omgeving ingrijpend te transformeren. Vóór het fossiele tijdperk waren houtkap en turfwinning bij uitstek landschapsvormende processen die het aanzien van ons cultuurlandschap radicaal hebben veranderd.

Voor wie

Deze publicatie is primair bedoeld voor ambtenaren (Ruimtelijke Ordening, Milieu en Cultureel Erfgoed) van gemeenten en provincies die betrokken zijn bij de uitvoering van duurzame energie projecten.

Colofon

Tekst: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2018

Taal

Nederlands

Delen: