Stelling van Amsterdam

Sinds december 1996 staat de Stelling van Amsterdam op de UNESCO Lijst van het Werelderfgoed. Deze brochure belicht de cultuurhistorische waarde van de Stelling.

Deze brochure belicht in een notendop de ontstaansgeschiedenis van de Stelling van Amsterdam. Op de bijgevoegde kaart is de ligging van de Stelling aangegeven. Het inunderen (het opzettelijk onder water zetten van een gebied) en de Kringenwet uit 1853 waarin was geregeld dat het schootsveld rond de vestingwerken werd vrijgehouden, komen allebei uitgebreid aan bod. De brochure gaat ook in op de reden van de plaatsing op de Lijst van het Werelderfgoed. Ten slotte wordt de toekomst van de Stelling aan de orde gesteld.

Ring van 135 kilometer

De Stelling van Amsterdam is een stelsel van verdedigingswerken dat tussen 1880 en 1920 is aangelegd. Op gemiddeld 15 kilometer afstand van de hoofdstad vormen tientallen forten, dammen en sluizen, onderling verbonden door dijken en liniewallen, een ring van 135 kilometer. Binnen 48 uur was het omliggende terrein onder water te zetten, en werd het in militair opzicht vrijwel onneembaar. De Stelling is een bijzonder voorbeeld van een uitgebreid, modern verdedigingsstelsel dat nog zich nog steeds als samenhangend geheel in het landschap aftekent.

Voor wie

Deze brochure is voor beleidsmakers ruimtelijke ordening, erfgoedprofessionals en andere geïnteresseerden die meer willen weten over de cultuurhistorische waarde van de Stelling van Amsterdam.

Colofon

Brochure Cultuurhistorie 3
Tekst: Saartje de Bruijn en Theo van Oeffelt
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 1999

Delen: